Strona główna Biuletynu Informacji Publicznej - www.bip.gov.pl
Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych im. Czesława Miłosza w Gryficach

Poniedziałek 23.10.2017

zaawansowane

Program profilaktyczny

 

SZKOLNY PROGRAM PROFILAKTYKI

 

 

1.      Profilaktyka

2.      Cel ogólny Programu

3.      Podstawy prawne stosowanych procedur

4.      Diagnoza zjawiska agresji i przemocy w środowisku szkolnym

5.      Sposoby radzenia sobie z agresją i przemocą w szkole

6.      Konsekwencje prawne zachowań ryzykownych

7.      Podejmowanie interwencji w sytuacjach szczególnych zagrożeń

8.      Procedury postępowania nauczycieli i metody współpracy z policją w sytuacjach  zagrożenia młodzieży przestępczością i demoralizacją, w szczególności:  narkomanią,  alkoholizmem, agresją i przemocą oraz prostytucją.

 

 

1. PROFILAKTYKA

 

- jest to proces wspomagania człowieka, w radzeniu sobie z trudnościami zagrażającymi prawidłowemu rozwojowi i zdrowemu życiu, a także ograniczanie i likwidowanie czynników, które blokują prawidłowy rozwój
i zaburzają zdrowy styl życia.

 

            Zgodnie z Programem Wychowawczym Szkoły, podstawowym celem pracy wychowawczej jest zapewnienie pomocy uczniom w osiągnięciu dojrzałej osobowości.

Szkoła realizuje program wychowawczy i program profilaktyki uwzględniający między innymi: potrzeby wychowawcze uczniów, uniwersalne wartości, wychowanie patriotyczne  i obywatelskie, promocję postawy szacunku dla innych i samego siebie, samorządność uczniowską formy pomocy psychologiczno- pedagogicznej. Uczniowie są zachęcani do wysiłku i pracy nad sobą, a ich osiągnięcia są dostrzegane.
W procesie wychowania uczestniczą rodzice i wszyscy nauczyciele, a działania wychowawcze szkoły są jednolite      i spójne. Zintegrowane działania wychowawcze i profilaktyczne sprzyjają respektowaniu przez uczniów uniwersalnych wartości.

 

Działania podejmowane przez resort edukacji w zakresie zapobiegania zachowaniom problemowym uczniów nie koncentrują się jedynie na stosowaniu różnego rodzaju strategii wobec uczniów. Adresowane są również do rodziców
i nauczycieli. O skuteczności podejmowanych działań można mówić dopiero wówczas, gdy zaczną ze sobą ściśle współpracować różne podmioty odpowiedzialne za wychowanie dzieci i młodzieży, a przede wszystkim rodzina i szkoła, instytucje wspomagające pracę wychowawczą szkoły. Do tych też osób skierowany jest szkolny program profilaktyki.

 

Program profilaktyki jest skorelowany z programem wychowawczym szkoły po to, aby stał się programem skutecznym. Ponadto ważną rolę w profilaktyce spełniają wychowawcy. Z punktu widzenia profilaktyki treści muszą być włączane do nauczania przedmiotów i mają je uzupełniać. Przeszkoleni nauczyciele mogą realizować treści programu nauczania, wykorzystując nowe metody w pracy wychowawczej i profilaktycznej.

Ochronę ucznia najskuteczniej zapewni wychowanie rozumiane jako budowanie dobra – profilaktyka, czyli ochrona przed złem.

Program profilaktyki promuje przede wszystkim zdrowy tryb życia, zapobiega uzależnieniom, przemocy, zaburzeniom emocjonalnym, agresji i przemocy. Aby profilaktyka osiągnęła swój cel niezbędna jest współpraca na różnych obszarach: szkoła, klasa, środowisko.

Sojusznikami w realizacji programu są: Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna, Służba Zdrowia, Pomoc Społeczna, Policja, Ośrodek Interwencji Kryzysowej jak również rodzice, którzy w miarę swoich kompetencji wspierają proces dydaktyczno-wychowawczy.

 

 

2. CEL OGÓLNY PROGRAMU

 

1.      Ochrona ucznia przed zagrożeniami rozwoju.

2.      Zapobieganie używaniu środków odurzających i zmieniających świadomość: narkotyki,

      alkohol.

3.      Przeciwdziałanie przemocy i zachowaniom agresywnym.

4.      Uświadomienie uczniom, rodzicom, nauczycielom o środkach zaradczych

      podejmowanych w sytuacji łamania prawa, bądź zasad statutu szkoły dotyczących sytuacji 

      zagrożeń, agresji, przemocy.

5.      Zapobieganie paleniu papierosów.

 

3. PODSTAWY PRAWNE STOSOWANYCH PROCEDUR:

 

·        Ustawa z dnia 26 października 1982r. o postępowaniu w sprawach nieletnich( DZ. U. Nr 35, poz.228 z późniejszymi zmianami- tekst jednolity Dz. U. Nr 11, poz.109) oraz  przepisy wykonawcze w związku z ustawą.

·        Ustawa z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości
i przeciwdziałaniu   alkoholizmowi ( Dz. U. Nr35, poz.230 z późniejszymi zmianami.

·        Ustawa z dnia 24 kwietnia 1997r. o  przeciwdziałaniu narkomanii ( Dz. U. z 2003r. Nr 24.  poz.198).

·        Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji ( Dz. U. Nr 30, poz.179 z późniejszymi       

      zmianami.

·        Zarządzenie Nr 15/97 Komendanta Głównego Policji z dnia 16 czerwca 1977r. w sprawie form i metod działań Policji w zakresie zapobiegania i zwalczania demoralizacji i   przestępczości nieletnich.

·        Ustawa z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty ( Dz. U. z 1996r. Nr 67, poz.329 z   późniejszymi zmianami.

·        Ustawa z dnia 9 listopada 1995r. o ochronie przed następstwami używania tytoniu i   wyborów tytoniowych.

·        Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 stycznia 2003r. w

      sprawie szczegółowych form działalności wychowawczej i zapobiegawczej wśród
      dzieci i   młodzieży zagrożonych uzależnieniami ( Dz. U. Nr 26, poz.226)

·        Projekt przyjęty przez Radę Ministrów z dnia 13 stycznia 2004r. o Zapobieganiu

      Niedostosowaniu Społecznemu i Przestępczości wśród dzieci i młodzieży .

·        Ustawa z dnia 19 sierpnia 1994r. o ochronie zdrowia psychicznego  ( Dz. U. Nr 111.    poz.535)

·        Konwencja o Prawach Dziecka- 1989, art.3, 19, 33

·        Konstytucja art.72

·        Akty prawne szkolne: Statut, Program Wychowawczy, Plan Pracy Szkoły

·        Krajowy Program Przeciwdziałania Narkomanii

·        Narodowy Program Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych

·        Rozporządzenie MENiS z dnia 15.1.2001 r. w sprawie szczegółowych zasadach działania  publicznych poradni specjalistycznych oraz ramowego statutu tych poradni ( Dz.U.Nr 13  poz.109 par.1 ust.2 Profilaktyka uzależnień.

·        Krajowy Program Zapobiegania Niedostosowaniu Społecznemu i Przestępczości wśród   Dzieci i Młodzieży

 

 

Agresja- działanie skierowane przeciwko osobom lub przedmiotom, wywołującym                       u jednostki niezadowolenie lub gniew. Może występować w postaci fizycznej lub słownej;  w postaci bezpośredniej – skierowanej na osobę lub rzecz wywołującą uczucie wrogości   i w formie przemieszczonej – skierowanej na obiekt zastępczy.

 

Przemoc- to zachowanie agresywne i jednocześnie destruktywne w stosunku do innej osoby lub grupy osób, w wyniku, których inne osoby ponoszą uszczerbek na ciele lub w zakresie funkcji psychicznych.

 

 

4. DIAGNOZA ZJAWISKA AGRESJI I PRZEMOCY
   W  ŚRODOWISKU SZKOLNYM

 

      Wszyscy pracownicy szkoły powinni być przygotowani do:

·        Identyfikacji zjawiska

·        Diagnozy stanu i potrzeb

·        Pokierowania i rozwiązania sytuacji

·        Wsparcia i kontroli

          

             U dzieci i młodzieży dotkniętej przemocą można zauważyć:

·        Sińce, podarte, brudne ubranie, zniszczone przybory szkolne- zapytane o przyczynę   nie udzielają zwykle jasnych odpowiedzi,

·        Są zamknięte w sobie, smutne

·        Opuszczają się w nauce

·        Nie mają bliskich kolegów

·        Cechuje je zmienność nastrojów – od bierności do agresji

·        Skarżą się na objawy psychopatyczne ( bóle brzucha, bóle głowy)

·        Spóźniają się do szkoły

·        Wagarują

·        Na terenie szkoły trzymają się bliski nauczycieli

·        Są przedmiotem niepokojąco częstych drwin ze strony kolegów

 

            W ostatnich latach szkolnych 2005/2006 przeprowadzono badania ankietowe,                   z których wynika, że 89% ogółu badanych nie zauważyło żadnych przejawów agresji na terenie szkoły.

12% ogółu badanych najczęściej nie odpowiadało na pytania, bądź nie rozumiało pojęcia agresji w szkole. Zgodnie z wymogami Ministerstwa i Kuratorium w październiku 2006r. zostały przeprowadzone badania, z których jasno wynika, że młodzież orientuje się    w znaczeniu pojęcia i problemu agresji.  95,2% badanych nie spotkało się na terenie szkoły  z jakimkolwiek przejawem agresji i przemocy ze strony starszych lub silniejszych kolegów, 4,8% badanych nie odpowiedziało na to pytanie.

Szeroko pojęty problem stosowania środków odurzających i używek zmieniających świadomość nie jest obcy problemom polskich szkół. Wyniki badań przeprowadzonych w ostatnich latach wskazują na zmniejszenie liczby osób sięgających po takie środki. Z badań przeprowadzonych w latach 2005/2006 wynika, że 76% uczniów piło alkohol, 51% ogółu badanych paliło papierosy, a 15% przyznało się do kontaktu z narkotykami.

Obecnie, po przeprowadzonych badaniach w miesiącu październiku 2006 r., wyniki przeprowadzonych badań ankietowych w porównaniu do wcześniejszych badań są znacznie bardziej zadawalające: 34 % przyznaje, że pije alkohol okazjonalnie, 32% badanych pali papierosy, choć wykazuje znajomość szkodliwości nikotyny, zaś 10% badanych przyznaje się do kontaktów z narkotykami.

            Dyrekcja, pedagog, nauczyciele, wychowawcy i rodzice, powinni nadal współpracować na płaszczyźnie wychowawczej, wspierając się w swojej pracy, wymieniając swoje doświadczenia niezbędne w procesie kształtowania osobowości młodego człowieka, który powinien zdawać sobie sprawę z niebezpieczeństw związanych z zagrożeniami współczesnej cywilizacji, sposobami radzenia sobie z nimi i środkami zaradczymi proponowanych przez szkołę. Kontrola sytuacji wychowawczej sprzyja samokontroli uczniów, ich pracy nad sobą i realizowaniu podstawowych zadań wychowawczych szkoły.

 


5. SPOSOBY  RADZENIA  SOBIE  Z  AGRESJĄ  I  PRZEMOCĄ
  W SZKOLE

 

        Jeśli w wyniku diagnozy stwierdzono, że problemem środowiska szkolnego są zachowania  agresywno - przemocowe uczniów należy dokonać wnikliwej analizy przyczyn ich występowania.

        Wiadomo, że występujące czynniki ryzyka tego typu zachowań tkwią
w środowisku szkolnym, rodzinnym, rówieśniczym i  cechach osobowych ucznia. Rolą szkoły jest ich. osłabienie lub wyeliminowanie. Jeśli stwierdzono, że np.

·        Przyczyną występowania tego typu zachowań jest brak umiejętności                    nawiązywania kontaktów z rówieśnikami, to w szkolnych działaniach                     profilaktycznych należy zaplanować doskonalenie umiejętności komunikacyjnych        uczniów

·        Czynnikiem „sprzyjającym” występowaniu tego typu zachowań są określone        miejsca w szkole (szatnia, toalety), to działania profilaktyczne szkoły powinny       uwzględnić np. zmiany organizacyjne ( zmiany w dyżurach nauczycielskich       sposobach przemieszczania się uczniów) i architektoniczne ( np. odpowiednie         oświetlenie, wystrój wnętrz, zabezpieczenia pomieszczeń)

·        Przyczyny zachowań agresywno- przemocowych tkwią w środowisku rodzinnym,      to w szkolnych działaniach profilaktycznych należy uwzględnić wsparcie rodziny       w tej funkcji wychowawczej, np. poprzez psychoedukację, trening umiejętności     wychowawczych, a w sytuacjach trudnych podjąć interwencję z możliwością   zaangażowania instytucji działających na rzecz dziecka i rodziny.

·        Zachowania agresywne i przemocowe wynikają z czynników osobowych ucznia
(może to być ADHD- zespół nadpobudliwości psychoruchowej) to w szkolnych   działaniach profilaktycznych należy uwzględnić właściwą diagnozę medyczno-    psychologiczną dziecka, przygotowanie nauczycieli do pracy z nim oraz wspólnie    z rodzicami indywidualnego programu terapeutyczno- wychowawczego.

 

Ważne jest zbudowanie środowiska wychowawczego, dającego nauczycielom wsparcie  i pomoc w rozwiązywaniu różnych sytuacji problemowych. Może to być realizowane na przykład   w formie nauczycielskiej grupy wsparcia, konsultacji ze specjalistami, szkoleń.

 

 

6. KONSEKWENCJE  PRAWNE  ZACHOWAŃ  RYZYKOWNYCH

 

Ustawa o postępowaniu w sprawach nieletnich z dnia 26 października 1982 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 11, poz. 109 ze zm.).

 

Przepisy ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich (u.p.n.) w art.1 §1 określają, w stosunku, do kogo i w jakim zakresie można je stosować. Precyzują pojecie nieletniego wyróżniając trzy kategorie nieletnich w zależności od przedziału wieku i rodzaju podejmowanych przez nich czynności:

 

- W zakresie zapobiegania i zwalczania demoralizacji – w stosunku do osób nieletnich   o nieoznaczonej dolnej granicy wieku do lat 18.

- W zakresie postępowania w sprawach o czyny karalne – w stosunku do osób nieletnich, które dopuściły się takiego czynu po ukończeniu 13 lat, ale nie ukończyły lat 17.

- W zakresie wykonywania środków wychowawczych lub poprawczych – w stosunku osób  nieletnich o nieoznaczonej dolnej granicy wieku do lat 21, względem których środki te  zostały orzeczone.

 

Od pojęcia nieletniego w rozumieniu u.p.n. należy odróżnić osoby w wieku od 15 do 17 lat, które mogą odpowiadać na zasadach określonych w kodeksie karnym za popełnienie niektórych przestępstw wymienionych w art.10 §2 k.k.

 

Odpowiedzialność na podstawie tego przepisu może ponieść nieletni w razie kumulatywnego spełnienia następujących przesłanek:

 

? ukończył lat 15,

? popełnił czyn zabroniony wymieniony w art.10 § 2 kodeksu karnego,

? przemawiają za tym okoliczności sprawy, stopień rozwoju sprawcy, jego właściwości   i warunki osobiste.

 

Czyn karalny to czyn zabroniony przez ustawę jako:

 

? przestępstwo (czyn człowieka zabroniony pod groźbą kary, która określa jego znamiona,   zawiniony i szkodliwy społecznie w stopniu wyższym, niż znikomy) lub przestępstwo   skarbowe,

? wykroczenie określone w następujących przepisach Kodeksu wykroczeń - k.w.:

- zakłócenie wybrykami spokoju lub porządku publicznego (art. 51 k.w.),

- znęcanie się nad zwierzętami (art. 62 k.w.)

- niszczenie i uszkadzanie znaków umieszczonych przez organ państwowy (art.69 k.w.),

- uszkadzanie znaków lub urządzeń zapobiegających niebezpieczeństwu (art. 74 k.w.),

- rzucanie kamieniami w pojazd będący w ruchu (art. 76 k.w.),

- samowolna zmiana znaków lub sygnałów drogowych (art. 85 k.w.),

- prowadzenie pojazdu przez osobę po użyciu alkoholu (art. 87 k.w.),

- kradzież lub przywłaszczenie mienia do określonej wartości (art. 119 k.w.),

- paserstwo mienia o określonej wartości (art. 122 k.w.),

- niszczenie lub uszkodzenie mienia, jeśli szkoda dotyczy ustalonej w Kodeksie wykroczeń   kwoty (art. 124 k.w.),

- spekulacja biletami wstępu (art. 133 k.w.),

- utrudnienie korzystania z urządzeń przeznaczonych do użytku publicznego (art. 143 k.w.).

 

Realizując wymienione we wstępie zadania szkoły szczególną uwagę należy zwrócić na art. 4 u.p.n. Przepis ten wskazuje na podmioty odpowiedzialne za podejmowanie działań zapobiegawczych i  interwencyjnych. Określa, że „każdy, kto stwierdzi istnienie okoliczności świadczących o demoralizacji nieletniego, w szczególności naruszanie zasad współżycia społecznego, popełnienie czynu zabronionego, systematyczne uchylanie się od obowiązku szkolnego lub kształcenia zawodowego, używanie alkoholu lub innych środków w celu wprowadzenia się
w stan odurzenia, uprawianie nierządu, włóczęgostwo, udział w grupach przestępczych, ma społeczny obowiązek odpowiedniego przeciwdziałania temu,
a przede wszystkim zawiadomienia o tym rodziców lub opiekuna nieletniego, szkoły, sądu rodzinnego, Policji lub innego właściwego organu.”

 W § 2 ww. artykułu wskazuje się odpowiedzialnych za reakcję na przypadki popełnienia czynu karalnego. Stanowi on, że „każdy, dowiedziawszy się
o popełnieniu czynu karalnego przez nieletniego, ma społeczny obowiązek zawiadomić o tym sąd rodzinny lub Policję”.

 

Natomiast instytucje państwowe i organizacje społeczne, które w związku ze swą działalnością dowiedziały się o popełnieniu przez nieletniego czynu karalnego ściganego z urzędu, są obowiązane niezwłocznie zawiadomić o tym sąd rodzinny lub Policję oraz przedsięwziąć czynności niecierpiące zwłoki, aby nie dopuścić do zatarcia śladów i dowodów popełnienia czynu - art. 4 §3 u.p.n.

Ma to również ścisły związek z § 9 rozporządzenia MENiS z dnia 31 stycznia 2003 r. w sprawie szczegółowych form działalności wychowawczej i zapobiegawczej wśród dzieci i młodzieży zagrożonych uzależnieniem, w którym stwierdzono, że szkoły i placówki podejmują działania interwencyjne polegające na powiadomieniu rodziców i Policji w sytuacjach kryzysowych, w szczególności, gdy dzieci lub młodzież używają, posiadają lub rozprowadzają środki odurzające lub substancje, psychotropowe.

Wobec nieletniego sąd może zastosować środki wychowawcze i środek poprawczy. W wyjątkowych, przewidzianych prawem wypadkach, wobec nieletniego może być orzeczona kara (art.10 § 2 kodeksu karnego- k.k.)

 

Istotne znaczenie dla podejmowanych przez szkołę działań o charakterze profilaktycznym ma art. 7 §1 ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich, zgodnie z którym sąd rodzinny może:

 

? zobowiązać rodziców lub opiekuna do poprawy warunków wychowawczych, bytowych lub zdrowotnych nieletniego, a także do ścisłej współpracy ze szkołą, do której nieletni uczęszcza, poradnią psychologiczno – pedagogiczną lub inną poradnią specjalistyczną, zakładem pracy, w którym jest zatrudniony, oraz lekarzem lub zakładem leczniczym,

 

? zobowiązać rodziców lub opiekuna do naprawienia w całości lub w części szkody wyrządzonej przez nieletniego,

 

? zwrócić się do właściwych instytucji państwowych lub społecznych oraz jednostek samorządowych o udzielenie niezbędnej pomocy w poprawie warunków wychowawczych, bytowych lub zdrowotnych nieletniego.

 

Ponadto, z punktu widzenia działalności szkoły, ważne są zapisy art. 37 i 39 u.p.n. Policja lub działający na podstawie szczególnego upoważnienia organ administracji państwowej są upoważnieni do podejmowania określonych czynności, w tym, w razie potrzeby, do zatrzymania nieletniego. Taka sytuacja może mieć miejsce na terenie szkoły. Przy przesłuchaniu nieletniego przez Policję ustawodawca wymaga obecności rodziców nieletniego, opiekuna lub obrońcy. Gdy zapewnienie wymienionych osób jest niemożliwe, należy bezwzględnie wezwać do obecności przy przesłuchaniu nieletniego nauczyciela lub przedstawiciela powiatowego centrum pomocy rodzinie albo przedstawiciela organizacji społecznej, do której zadań statutowych należy oddziaływanie wychowawcze na nieletnich lub wspomaganie procesu resocjalizacji.

Działalność szkoły w zakresie przeciwdziałania agresji i przemocy powinna uwzględniać również aspekt prawny manifestowanych przez dzieci i młodzież zachowań. Przy ocenie zachowania ucznia w kontekście zagrożenia demoralizacją, konieczna jest ostrożność ponieważ wiele zachowań naruszających stawiane nieletnim wymagania może wynikać z przyczyn rozwojowych takich jak niedojrzałość, bunt wobec autorytetów, itd., a nie stanowić sygnałów zagrożenia prawidłowego kształtowania się struktur poznawczych nieletniego. Ostrożność ta powinna dotyczyć także sytuacji, kiedy nieletni popełni czyn zabroniony, ponieważ w zależności od charakteru lub okoliczności takiego czynu może on, ale nie musi, wskazywać na demoralizację albo zagrożenie demoralizacją.

 

7. PODEJMOWANIE INTERWENCJI W SYTUACJACH SZCZEGÓLNYCH  ZAGROŻEŃ

 

Interwencja w sytuacjach zachowań agresywnych i przemocowych to kompleksowy system działań zmierzających do zmiany zachowania sprawców i ofiar agresji i przemocy.

 

1.      Należy reagować na każdą sytuację związaną z agresją i przemocą – brakiem reakcji   komunikujemy uczniom, że mają prawo tak się zachowywać.

2.      Doraźne sytuacje wymagają szybkiej i zdecydowanej interwencji wychowawcy.

3.      Działania powinny być konsekwentne.

4.      Ważne jest, aby wykazywać jednocześnie troskę o ucznia (dotyczy to zarówno ofiary   jak i sprawcy).

5.      Nie należy potępiać ucznia, ale wskazywać na zachowania, których nie aprobujemy   i wyrażać swoją niezgodę na stosowanie agresji i przemocy.

6.      Każdą sytuację należy wnikliwie rozpatrywać.

7.      Konieczne jest współdziałanie z innymi nauczycielami i udzielanie sobie nawzajem   wsparcia.

8.      Doraźne sytuacje wymagają szybkiej i zdecydowanej  interwencji wychowawcy.

 

Osoba podejmująca interwencje powinna unikać:

 

? agresji fizycznej,

? agresji słownej (nie obrażać, nie zawstydzać, nie oceniać ucznia, nie stosować   komunikatów „ Ty”),

? okazywania niepewności,

? długich monologów i moralizowania,

? wchodzenia w rolę sprawcy, by mu pokazać, co czuje osoba poszkodowana.

 

Powinna natomiast :

 

? reagować stanowczo,

? mówić prosto i jasno,

? traktować sprawcę jako osobę, która może sama wziąć odpowiedzialność za swoje   czyny.

? jeśli to konieczne to użyć tylko tyle siły, ile  potrzeba np. do rozdzielenia bijących   się uczniów,

? szanować ucznia (mówić o zachowaniu, nie o osobie).

 

Interwencja wychowawcy powinna zostać odnotowana w dokumentacji szkolnej:

 

-         w dzienniku lekcyjnym

-         w dzienniku pedagoga

-         w zeszycie wychowawcy

-         w notatce do  Dyrekcji o zaistniałym zdarzeniu

-         w zawiadomieniu skierowanym do rodziców: ofiary i agresora
z nakreśleniem zaistniałego problemu i propozycją  udzielenia  pomocy
 w  rozwiązaniu trudnej sytuacji wychowawczej( wsparcie rodziców).

 

W przypadku braku efektu interwencji doraźnej nauczyciel powinien podjąć dalsze działania:

 

1. Przeprowadzić rozmowę z uczniem o jego zachowaniu:

- jeżeli w zdarzeniu przemocy uczestniczy więcej niż jedna osoba należy rozmawiać   z każdym z osobna, zaczynając od lidera grupy,

- miejscem rozmów powinno być pomieszczenie zapewniające spokój  i brak     świadków,

- nauczyciel, który decyduje się na przeprowadzenie rozmowy powinien jasno określić   jej cel,

- nauczyciel powinien opisać zachowanie ucznia, które jest powodem rozmowy,

- należy upewnić ucznia, że nauczyciel chce mu pomóc,

- sprawca musi otrzymać od nauczyciela jasny i jednoznaczny komunikat o braku    akceptacji  zachowania agresywno- przemocowego,

- należy dać uczniowi szansę wypowiedzenia się na temat zachowania będącego   powodem interwencji

- wysłuchać, stosując aktywne metody słuchania,

- jeżeli uczeń milczy należy powrócić jeszcze raz do propozycji pomocy,

- omówić z uczniem skutki przejawianych przez niego zachowań oraz poinformować  o potrzebie spotkania z rodzicami.

 

2. Omówić z rodzicami zachowanie dziecka.

Ustalić strategię współpracy rodziców ze szkołą  – pozyskać ich do współpracy, ustalić jej  zasady. Opracować wspólnie z rodzicami projekt kontraktu dla dziecka. Określić w nim  zachowania nieakceptowane, oczekiwania wobec dziecka. Ustalić katalog kar i nagród,     terminy wykonania poszczególnych zadań określonych  w kontrakcie. Ustalić hierarchię  konsekwencji oraz zasady odzyskiwania przywilejów.

 

3. Wspólnie z dzieckiem i rodzicami przyjąć ostateczna wersją kontraktu ( dziecko ma   prawo negocjować warunki kontraktu).

 

4. Monitorować realizację kontraktu.

Jeżeli kontrakt ma być udostępniony innym nauczycielom w celu obserwowania zmian  w zachowaniu ucznia, o fakcie tym powinni być powiadomieniu rodzice i uczeń.  W przypadku braku efektów przyjętego kontraktu szkoła powinna podjąć dalsze działania,     w tym wynikające z przepisów prawa.

 

 

Rodzice dziecka będącego ofiarą przemocy i agresji powinni być poinformowani o problemie i otrzymać wsparcie i pomoc ze strony szkoły. Pomoc ta może polegać na:

 

a)     Indywidualnych spotkaniach z pedagogiem w celu ustalenia wspólnych działań dla dobra dziecka

b)     Korzystaniu z pomocy pedagoga lub psychologa

c)      Uczestniczeniu w zajęciach terapii dla sprawców, poszkodowanych i ich rodzin Pedagogizacji rodzin

d)     Objęciu opieką specjalistyczną

e)     Uczestniczeniu w zajęciach przeprowadzonych w Punkcie Interwencji Kryzysowej

 

 

8. PROCEDURY  POSTĘPOWANIA  NAUCZYCIELI  I  METODY WSPÓŁPRACY  Z  POLICJĄ  W  SYTUACJACH  ZAGROŻENIA MŁODZIEŻY  PRZESTĘPCZOŚCIĄ  I  DEMORALIZACJĄ, 
W  SZCZEGÓLNOŚCI: NARKOMANIA,  ALKOHOLIZM,  AGRESJA I  PRZEMOC,  ORAZ  PROSTYTUCJA.

 

I. Procedury postępowania w przypadku uzyskania informacji, że uczeń który, nie ukończył 18-tu lat, używa alkoholu lub innych środków w celu wprowadzenia się  w stan odurzenia, uprawia nierząd bądź przejawia inne zachowania świadczące
 o  demoralizacji, nauczyciel powinien podjąć następujące kroki:

 

  1. Przekazać uzyskaną informację wychowawcy klasy.
  2. Wychowawca informuje o fakcie pedagoga/psychologa szkolnego i dyrektora szkoły.
  3. Wychowawca wzywa do szkoły rodziców ( prawnych opiekunów ) ucznia
     i przekazuje im uzyskana informację.
  4.  Przeprowadza rozmowę z rodzicami oraz uczniem , w ich obecności.
  5. W przypadku potwierdzenia informacji, zobowiązuje ucznia do zaniechania negatywnego postępowania, rodziców zaś bezwzględnie do szczególnego nadzoru nad dzieckiem.
  6. W toku interwencji profilaktycznej może zaproponować rodzicom skierowanie dziecka do specjalistycznej placówki i udział dziecka w programie terapeutycznym.
  7. Jeżeli rodzice odmawiają współpracy lub nie stawiają się do szkoły, a nadal
    z wiarygodnych źródeł napływają informacje o przejawach demoralizacji ich dziecka, dyrektor szkoły pisemnie powiadamia o zaistniałej sytuacji sąd rodzinny lub policje ( specjalistce ds. nieletnich)
  8. Podobnie, w sytuacji, gdy szkoła wykorzystała wszystkie dostępne jej środki oddziaływań wychowawczych, ( rozmowa z rodzicami, ostrzeżenie ucznia, spotkanie z pedagogiem, psychologiem itp.), a ich zastosowanie  nie przynosi oczekiwanych rezultatów, dyrektor szkoły powiadamia sąd rodzinny lub policję. Dalszy tok postępowania leży w kompetencji tych instytucji.
  9. Jeżeli zachowania świadczące o demoralizacji przejawia uczeń, który ukończył 18 lat, a nie jest to udział w działalności grup przestępczych czy popełnienie przestępstwa, to postępowanie nauczyciela powinno być określone przez wewnętrzny regulamin szkoły.
  10. W przypadku uzyskania informacji o popełnieniu przez ucznia, który ukończył 17 lat, przestępstwa ściganego z urzędu lub jego udziału w działalności grup przestępczych, zgodnie z art. 304 § 2 kodeksu postępowania karnego, dyrektor szkoły jako przedstawiciel instytucji jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić o tym prokuratora lub policję.  

       

 

        II.  W przypadku, gdy nauczyciel podejrzewa, że na terenie szkoły znajduje się  uczeń   będący pod wpływem alkoholu lub narkotyków powinien  podjąć   następujące kroki:

 

  1. Powiadamia o swoich przypuszczeniach wychowawcę klasy.
  2. Odizolowuje ucznia od reszty klasy, ale ze względów bezpieczeństwa nie pozostawia go samego, stwarza warunki, w których nie będzie zagrożone jego życie ani zdrowie.
  3. Wzywa lekarza w celu stwierdzenia stanu trzeźwości lub odurzenia, ewentualnie udzielenia pomocy medycznej. 
  4. Zawiadamia o tym fakcie dyrektora szkoły oraz rodziców/opiekunów, których zobowiązuje do niezwłocznego odebrania ucznia ze szkoły.
  5. Gdy rodzice/opiekunowie odmówią odebrania dziecka, o pozostaniu ucznia
    w szkole, czy przewiezieniu do placówki służby zdrowia, albo przekazaniu go do dyspozycji funkcjonariuszom policji – decyduje lekarz, po ustaleniu aktualnego stanu zdrowia ucznia i w porozumieniu z dyrektorem szkoły/ placówki.
  6. Dyrektor szkoły zawiadamia najbliższą jednostkę policji, gdy rodzice ucznia będącego pod wpływem alkoholu – odmawiają przyjścia do szkoły, a jest on agresywny, bądź swoim zachowaniem daje powód do zgorszenia albo zagraża życiu lub zdrowiu innych osób.
  7. W przypadku stwierdzenia stanu nietrzeźwości, policja ma możliwość przewiezienia ucznia do izby wytrzeźwień, albo do policyjnych pomieszczeń dla osób zatrzymanych – na czas niezbędny do wytrzeźwienia ( maksymalnie do 24 godzin ). O fakcie umieszczenia zawiadamia się rodziców/opiekunów oraz sąd rodzinny jeśli uczeń nie ukończył 18 lat. 
  8. Jeśli powtarzają się przypadki, w których uczeń ( przed ukończeniem 18 lat ) znajduje się pod wpływem alkoholu lub narkotyków na terenie szkoły, to dyrektor szkoły ma obowiązek powiadomienia o tym policji ( specjalisty ds. nieletnich ) lub sądu rodzinnego.
  9. Spożywanie alkoholu na terenie szkoły przez ucznia, który ukończył 17 lat, stanowi wykroczenie z art.43 ust.1 Ustawy z 26 października 1982 roku
    o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Należy o tym fakcie powiadomić policję. Dalszy tok postępowania leży w kompetencji tej instytucji.

 

 III. W przypadku, gdy nauczyciel znajduje na terenie szkoły substancję
przypominającą wyglądem narkotyk, powinien podjąć następujące kroki:

 

  1. Nauczyciel zachowując środki ostrożności zabezpiecza  substancję do przyjazdu policji i w miarę możliwości pedagogicznych, ustala do kogo znaleziona substancja należy.
  2. Powiadamia o zaistniałym zdarzeniu dyrektora szkoły wzywa policję.
  3. Po przyjeździe policji niezwłocznie przekazuje zabezpieczoną substancję
    i przekazuje informacje dotyczące szczegółów zdarzenia.

     

IV.  W przypadku, gdy nauczyciel podejrzewa, że uczeń posiada przy sobie 
 substancję przypominającą narkotyk, powinien podjąć następujące
kroki:

          

  1. Nauczyciel w obecności innej osoby ( wychowawca, pedagog, dyrektor itp.) ma prawo żądać, aby uczeń przekazał mu tę substancję, pokazał zawartość torby szkolnej oraz kieszeni ( we własnej odzieży ), ew. innych przedmiotów budzących podejrzenie co do ich związku z poszukiwana substancją. Nauczyciel nie ma   prawa samodzielnie wykonać czynności przeszukania odzieży ani teczki ucznia –  jest to czynność zastrzeżona wyłącznie dla policji. 
  2.  O swoich podejrzeniach powiadamia dyrektora szkoły oraz rodziców/opiekunów  ucznia i wzywa ich do natychmiastowego stawiennictwa.
  3. W przypadku, gdy uczeń, mimo wezwania, odmawia przekazania nauczycielowi substancji i pokazania zawartości teczki, dyrektor szkoły wzywa policję, która przeszukuje odzież i przedmioty należące do ucznia oraz zabezpiecza znalezioną  substancję i zabiera ją do ekspertyzy.
  4. Jeżeli uczeń wyda substancje dobrowolnie, nauczyciel, po odpowiednim zabezpieczeniu, zobowiązany jest bezzwłocznie przekazać ją do jednostki policji.
  5. Wcześniej próbuje ustalić, w jaki sposób i od kogo uczeń nabył substancję.
  6. Całe zdarzenie nauczyciel dokumentuje, sporządzając  możliwie dokładną notatkę z  ustaleń wraz ze swoimi spostrzeżeniami.

 

V. Postępowanie wobec ucznia – sprawcy czynu karalnego lub przestępstwa:

 

  1. niezwłoczne powiadomienie dyrektora szkoły,
  2. ustalenie okoliczności czynu i ewentualnych świadków zdarzenia
  3. przekazanie sprawcy (o ile jest znany i przebywa na terenie szkoły) dyrektorowi szkoły lub pedagogowi szkolnemu pod opiekę,
  4. powiadomienie rodziców ucznia – sprawcy,
  5. niezwłoczne powiadomienie policji w przypadku gdy sprawa jest poważna ( rozbój, uszkodzenie ciała itp. ) lub sprawca nie jest uczniem szkoły i jego tożsamość nie jest nikomu znana,
  6. zabezpieczenie ewentualnych dowód przestępstwa lub przedmiotów pochodzących  z przestępstwa i przekazanie ich policji ( np. sprawca rozboju na terenie szkoły używa noża i uciekając porzuca go lub porzuca jakiś przedmiot pochodzący z kradzieży).

 

VI. Postępowanie nauczyciela wobec ucznia, który stał się ofiarą czynu   
      karalnego:

 

  1. udzielenie pierwszej pomocy (przedmedycznej), bądź zapewnienie jej udzielenia poprzez wezwanie lekarza w przypadku kiedy ofiara doznała obrażeń,
  2. niezwłoczne powiadomienie dyrektora szkoły,
  3. powiadomienie rodziców ucznia, niezwłoczne wezwanie policji w przypadku kiedy istnieje konieczność  
  4. profesjonalnego zabezpieczenia środków przestępstwa, ustalenia okoliczności                   i ewentualnych świadków zdarzenia.

 

W przypadku znalezienia na terenie szkoły broni, materiałów wybuchowych, innych niebezpiecznych substancji lub przedmiotów, należy zapewnić bezpieczeństwo przebywającym na terenie szkoły osobom, uniemożliwić dostęp osób postronnych do tych przedmiotów i wezwać policję.

 

 

NAJCZĘŚCIEJ SPOTYKANE TYPY PRZESTĘPSTW, KTÓRE MOGĄ ZOSTAĆ POPEŁNIONE PRZEZ UCZNIÓW, NA TERENIE SZKOŁY LUB W JEJ POBLIŻU

 

 

Typ przestępstwa kwalifikacja

Jakie rodzaje zachowań mogą realizować znamiona przestępstwa, uwagi

Tryb ścigania

Umyślne spowodowanie naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia- art.157§1 albo § 2 kk

Każde umyślne zachowanie prowadzące do opisanego skutku jak: bicie, kopanie, uderzenie przedmiotami i inne, jak również zachowania polegające na podżeganiu, pomocnictwie, lub usiłowaniu dokonania przestępstwa.

Z urzędu, jeżeli naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwał dłużej niż 7 dni, a z oskarżenia prywatnego jeżeli do dni 7

Udział w bójce lub pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszkodzenia ciała lub uszkodzenia ciała na okres powyżej dni 7- art.l58§1 kk

Sytuacja w której dwie lub więcej osób atakuje inna lub inne osoby albo co najmniej trzy osoby atakują się wzajemnie narażając przez to na powstanie opisanego skutku; nie jest konieczne spowodowanie obrażeń ciała- wystarczy wywołanie samego stanu narażenia na powstanie opisanego skutku. Kwalifikowaną postać przestępstwa przewiduje art.150 kk - używanie noża lub innego podobnie niebezpiecznego przedmiotu.

Z urzędu

Umyślne narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu – art.160§ 1kk

Zrzucanie z okien ciężkich przedmiotów pod nogi przechodniów

Z urzędu

Rozprzestrzenienie substancji trujących, duszących lub parzących- art.163§ 1kk

Jeżeli zdarzenie takie zagraża życiu lub zdrowiu wielu osób sprawca odpowiada za przestępstwo: rozpylenie gazu łzawiącego, lub środków chemicznych w szkole.

Z urzędu

Znieważenie innej osoby w jej obecności albo choćby pod jej nieobecność, lecz publicznie lub w zamiarze, aby zniewaga do tej osoby dotarła – art.216§ 1 kk

Wszelkie zachowania w relacjach pomiędzy uczniami, a także pomiędzy uczniami, a nauczycielami, werbalne, a także wyrażane w formie pisemnej bądź gestów, zawierające treści lub zwroty obelżywe, niekoniecznie wulgarne, ale godzące w cześć i godność danej osoby, mającej na celu jej obrażanie, poniżenie. Nie każda „agresja słowna” jest znieważeniem.

Z oskarżenia prywatnego

Uderzenie człowieka albo naruszenie jego nietykalności cielesnej w inny sposób- art.217§1 kk

Umyślne uderzenie, popchnięcie, kopnięcie, szarpanie, oblanie płynem, spoliczkowanie, szarpnięcie za ucho, oplucie itp. Nie jest konieczne spowodowanie jakiejkolwiek dolegliwości fizycznej, Jeżeli nastąpiły obrażenia ciała, czyn kwalifikuje się z art.157 kk ( w zależności od skutku)

Z oskarżenia prywatnego

Grożenie innej osobie popełnieniem przestępstwa – art.190§1 kk

Chodzi tu o grożenie popełnieniem jakiegokolwiek przestępstwa – ściganego z urzędu, np. grożenie zabiciem, pobiciem czy nawet ściganego z oskarżenia prywatnego , np. grożenie naruszeniem nietykalności, o ile groźba taka wywołuje w zagrożonym stan uzasadnionej obawy, że zostanie ona spełniona. Grożenie podłożenia bomby może być kwalifikowane z tego przepisu albo z art.191§1 kk jeżeli ma na celu np. zmuszenie do zaprzestania prowadzenia w danym dniu zajęć dydaktycznych.

Z urzędu, na wniosek pokrzywdzonego

Stosowanie wobec innej osoby przemocy lub groźby bezprawnej w celu zmuszenia jej do określonego działania, zaniechania lub znoszeniaart.191§ 1 kk

Gdy opisane wyżej zachowanie zmierza do odzyskania pożyczonej uprzednio rzeczy ( np. pieniędzy) w grę może wchodzić odpowiedzialność za przestępstwo

( wymuszenie zwrotu wierzytelności). Jeżeli zachowanie ma na celu doprowadzenie innej osoby do rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem, mamy do czynienia z przestępstwem wymuszenia rozbójniczego.

Z urzędu

Zabór cudzej rzeczy ruchomej w celu przywłaszczenia ( kradzież) art.280 §1 kk

Jeżeli wartość rzeczy przekracza 250 zł czyn stanowi przestępstwo, jeżeli mniej – wykroczenie. Szczególna postacią kradzieży, zagrożoną surowszą karą, jest kradzież z włamaniem

Z urzędu

Rozbój ( napad rabunkowy) art.280§1kk

Czynu takiego dopuszcza się każdy, kto kradnie używając przemocy wobec osoby ub grożąc natychmiastowym jej użyciem albo doprowadzając człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności, bez względu na wartość przedmiotu , który został bądź miał zostać zabrany. Nawet zabranie lub usiłowanie zabrania kilkudziesięciu groszy pod grożbą pobicia wyczerpuje znamiona rozboju, który zagrożony jest kara pozbawienia wolności do lat do lat12

Z urzędu

Kradzież rozbójnicza art.281 kk

Odpowiedzialności za to przestępstwo podlega każdy kto, w celu utrzymania się w posiadaniu zabranej rzeczy, bezpośrednio po dokonaniu kradzieży używa przemocy wobec osoby lub grozi natychmiastowym jej użyciem albo doprowadza człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności, bez względu na wartość przedmiotu, który został zabrany.

Z urzędu

Wymuszenie rozbójnicze- art.282 kk

Odpowiedzialności podlega każdy kto, w celu uzyskania korzyści majątkowej, przemocą, groźbą zamachu na Zycie lub zdrowie albo gwałtownego zamachu na mienie, doprowadza inna osobę do rozporządzenia mieniem własnym lub cudzym( zmuszenie groźbą pobicia do przekazywania nawet niewielkich kwot pieniężnych.

Z urzędu

Umyślne zniszczenie, uszkodzenie lub uczynienie niezdatna do użytku cudzej rzeczy – art.288§ 1 kk

Jeżeli wartość szkody przekracza 250 zł czyn stanowi przestępstwo, jeżeli mniej – wykroczenie. Znamiona tego przestępstwa mogą wyczerpywać np. wszelkie akty wandalizmu na terenie szkoły, jak niszczenie sprzętu, malowanie graffiti bez zgody szkoły.

Z urzędu, na wniosek pokrzywdzonego

Znęcanie się fizyczne lub psychiczne nad osoba pozostająca w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan fizyczny lub psychiczny art.207§1 kk

Zachowania, które mogą wyczerpywać znamiona znieważenia bądź naruszania nietykalności cielesnej, o ile sprawca ma wyraźną przewagę nad ofiara, która nie może mu się przeciwstawić lub może uczynić to tylko w niewielkim stopniu. Zachowania te są najczęściej zauważalne w relacjach starsi uczniowie- młodsi uczniowie, nauczyciel- uczeń. Kwalifikowane formy tego przestępstwa to znęcanie ze szczególnym okrucieństwem  oraz znęcanie, którego następstwem było targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie.

Z urzędu

Doprowadzenie przemocą groźbą bezprawną lub podstępem do obcowania płciowego lub doprowadzenie do poddania się innej czynności seksualnej albo wykonania takiej czynności

( 197§1 i 197§2 kk)

Kwalifikowane formy przestępstwa zgwałcenia , zagrożone odpowiednio surowszymi karami, to zgwałcenie wspólnie z inna osobą oraz zgwałcenie ze szczególnym okrucieństwem.

Z urzędu, na wniosek pokrzywdzonego

Obcowanie płciowe z małoletnim poniżej 15 lat lub dopuszczenie się wobec takiej osoby innej czynności  seksualnej lub doprowadzenia jej do poddania się takim czynnościom albo do ich wykonania ( art. 200§  kk)

Czyn taki stanowi czyn karalny nawet wówczas, gdy pomiędzy sprawcą a pokrzywdzoną istnieje mała różnica wieku ( np.16 i 14 lat) i nawet wtedy, gdy istnieje pomiędzy nimi więź uczuciowa. Ocena takich okoliczności należy do sądu ( lub prokuratora). Każdy przypadek stwierdzenia , że uczennica mogła zajść w ciążę przed ukończeniem 15 r.ż  skutkuje powstaniem obowiązku złożenia zawiadomienia o przestępstwie (czyn karalny). Przestępstwem ( art.200§ 2kk) jest również prezentowanie osobie poniżej 15 lat czynności seksualnej w celu zaspokojenia seksualnego.

Z urzędu

Przestępstwa związane z pornografią ( art.202 kk)

Przestępstwami są:

  • publiczne prezentowanie treści pornograficznych w taki sposób, że może to narzucić ich odbiór osobie, która sobie tego nie życzy,
  • prezentowanie osobie poniżej 15 lat treści pornograficznych lub udostępnianie mu przedmiotów mających taki charakter, bądź umożliwiających mu zapoznanie się z nimi
  • nawet samo posiadanie treści pornograficznych z udziałem małoletniego, związanych z prezentowaniem przemocy lub posługiwaniem się zwierzęciem,
  • utrwalanie treści pornograficznych  z udziałem osoby poniżej 15 lat.

Z urzędu

Przestępstwa związane z prostytucją ( art.204 kk)

Samo uprawianie nierządu nie jest karalne, jednakże w razie stwierdzenia takiego przejawu demoralizacji  nieletniego, należy o tym zawiadomić sąd rodzinny. Przestępstwami są natomiast nakłanianie do prostytucji lub ułatwianie jej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz czerpanie z uprawiania prostytucji przez inną osobę .

Z urzędu

Posiadanie narkotyków, handel nimi

Posiadanie nawet niewielkiej ilości narkotyków stanowi przestępstwo, podobnie jak handel nimi, wyrabianie, udzielanie innym osobom czy nakłanianie do używania. Należy zwrócić uwagę, że ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii podlegają także niektóre znane leki jak np. relanium, klonazepam, nitrazepam, oksazepam ( są to substancje psychotropowe).

Z urzędu

Sprzedaż i posiadanie alkoholu nieletnim- art.43 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu alkoholizmowi

Przestępstwa te są zagrożone karą grzywny. Sprzedaż papierosów nieletnim stanowi wykroczenie z art.13 ust.1 ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych.

Z urzędu

Podrabianie lub przerabianie dokumentu w celu użycia za autentyczny albo używanie takiego dokumentu, jako autentycznego ( 270 §1  kk)

Najczęściej chodzi o przerabianie prolongat ważności legitymacji uczniowskich, wklejanie własnych zdjęć do cudzych legitymacji, w grę może wchodzić także przerabianie ocen w dziennikach.

Z urzędu.

Prowadzenie pojazdu mechanicznego albo innego pojazdu w stanie nietrzeźwości   ( 178 a kk)

Przestępstwem jest także prowadzenie roweru w stanie nietrzeźwości na drodze publicznej lub w strefie zamieszkania.

Z urzędu.

 

 

Prokurator na podstawie art. 60§1 kpk może w każdej sprawie ściganej z oskarżenia prywatnego wszcząć postępowanie z urzędu, jeśli wymaga tego interes społeczny. Począwszy od dnia 12 marca 2007 r. postępowanie przyspieszone toczyło się będzie w trybie publicznoskargowym także o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego, jeśli miały one charakter chuligański ( art.517 b§2 kpk).

 

VII. Metody współpracy szkoły z policją

 

W ramach długofalowej pracy profilaktyczno-wychowawczej szkoła i policja utrzymują stałą, bieżąca współpracę w zakresie profilaktyki zagrożeń.

            Koordynatorami współpracy powinni być pedagog/psycholog szkolny oraz specjalista ds. nieletnich i patologii właściwej jednostki policji.

            Do współpracy ze szkołą zobowiązany jest także dzielnicowy, w rejonie którego znajduje się szkoła. 

            Pracownicy szkoły wyznaczeni do współpracy z policją, specjaliści ds. nieletnich i patologii oraz dzielnicowi powinni wspólnie ustalić wzajemne zasady kontaktu, by móc na bieżąco wymieniać informacje i rozwiązywać problemy związane z bezpieczeństwem i dobrem uczniów.

 

 

            W ramach współpracy policji ze szkołą organizuje się:

·  spotkania pedagogów szkolnych, nauczycieli, dyrektorów szkół
z zaproszonymi specjalistami ds. nieletnich i patologii, podejmujące tematykę zagrożeń przestępczością oraz demoralizacją dzieci i młodzieży w środowisku lokalnym,

·  spotkania tematyczne młodzieży szkolnej z udziałem policjantów m.in. na temat odpowiedzialności nieletnich za popełnianie czyny karalne, prawnych aspektów narkomanii, wychowania w trzeźwości itp. oraz z młodszymi uczniami na temat zasad bezpieczeństwa, zachowań ryzykownych oraz sposobów unikania zagrożeń,

·  informowanie policji o zdarzeniach na terenie szkoły wypełniających znamiona przestępstwa, stanowiących zagrożenie dla życia i zdrowia uczniów oraz przejawach demoralizacji dzieci i młodzieży,

·  udzielanie przez policję pomocy szkole w rozwiązywaniu trudnych, mogących mieć podłoże przestępcze problemów, które zaistniały na terenie szkoły,

·  wspólny – szkoły i policji – udział w lokalnych programach profilaktycznych związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa uczniom oraz zapobieganiem demoralizacji i przestępczości nieletnich.

 

UWAGA:

Demoralizacja – zgodnie z art.4 § 1 Ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich – to naruszanie zasad współżycia społecznego, popełnienie czynu zabronionego, systematyczne uchylanie się od obowiązku szkolnego lub obowiązku nauki, włóczęgostwo, udział w działalności grup przestępczych.

Stan nietrzeźwości -  stężenie we krwi powyżej 0,5 ‰ alkoholu, lub w wydychanym powietrzu powyżej 0,25 mg alkoholu w 1 dm³.

Policja- numer telefonu 997 lub 112

Posiadanie każdej ilości środków odurzających lub substancji psychotropowych w Polsce jest karalne.

 

Program Profilaktyki powinien być realizowany zgodnie z określeniem sytuacji wychowawczej w szkole i potrzeb związanych z analizą sytuacji wychowawczej i adaptacyjnej wśród uczniów naszej szkoły. Inną formą zdobycia informacji jest stały,  prawidłowy przebieg kontaktów z rodzicami uczniów szkoły.

 

       

 

Wytworzył:
Teresa Wyrwińska-Kowalska
Udostępnił:
Teresa Wyrwińska-Kowalska
(2010-03-29 21:02:19)
Ostatnio zmodyfikował:
Teresa Wyrwińska-Kowalska
(2010-03-29 21:06:39)
 
 
ilość odwiedzin: 47666

Biuletyn Informacji Publicznej wykorzystuje pliki cookies.

Korzystanie z serwisu oznacza zgodę na ich zapis lub odczyt zgodnie z ustawieniami przeglądarki.

Więcej informacji na stronie Polityki Prywatności.

X